Wewnętrzny GPS w mózgu

Europejsko-amerykański naukowiec oraz para norweskich badaczy zostali uhonorowani nagrodą Nobla w kategorii Medycyna, za odkrycie ,,wewnętrznego GPS-u w mózgu”, które pozwala praktycznie wszystkim żywym istotom na poruszanie się po otoczeniu.

judge-300556_1280Odkrycie dokonane przez trójkę naukowców ,,rozwiązało problem, który zajmował umysły filozofów i badaczy przez wieki – w jaki sposób mózg tworzy mapę przestrzeni i otoczenia oraz jak to możliwe, że jesteśmy w stanie przemieszczać się, czy też mówiąc bardziej technicznie, nawigować naszą drogę w tak złożonym środowisku?” uzasadnił wybór przedstawiciel szwedzkiego Instytutu Karolinska, który wyłonił laureatów.

System o którym mowa pomaga nam wiedzieć gdzie jesteśmy, znaleźć drogę z jednego miejsca do drugiego czy zapamiętać tę informację na wypadek konieczności ponownego jej użycia w przyszłości, powiedział sekretarz Komitetu Noblowskiego Goran K. Hansson.

Dr. O’Keefe zaczął używać metod neurofizycznych w późnych latach sześćdziesiątych chcąc zbadać jak mózg kontroluje poczucie kierunku. W 1971 roku, odkrył on pierwszy składnik wewnętrznego systemu nawigacji u szczurów. Rozpoznane zostały komórki nerwowe mózgu aktywujące się podczas gdy zwierzęta były w poszczególnych pozycjach, stąd nazywa się je ,,komórkami miejsca”. Odkrycie to stało się podstawą do rozpoznania faktu, iż komórki nie tylko rejestrują to co widza lecz również to czego nie widać, przez budowanie wewnętrznych map w różnorodnych środowiskach.

W 2005, Państwo Mosers dokonali odkrycia drugiego sidewalk-657906_1280kluczowego komponentu wykorzystywanego przez mózgowy system lokalizacji. Podczas mapowania połączeń w ośrodku mózgowym szczurów poruszających się po labiryncie w laboratorium, „odkryli oni zdumiewający wzór aktywności w pobliskiej części mózgu zwanej korą śródwęchową,”- potwierdził Komitet Noblowski.

Państwo Mosers podkreślili istotna rolę i korzyść z pracowania w zespole wraz z współmałżonkiem, dzięki czemu mieli możliwość rozmowy krótko po tym jak pojawiały się kolejne pomysły, bez konieczności umawiania spotkania.

woodland-656969_1280Dowód, na istnienie u ludzi omawianych wcześniej komórek pochodzi z ostatnich badań wykorzystujących techniki obrazowania mózgu oraz obserwacji pacjentów, którzy poddani zostali operacji neurochirurgicznej.

Ustalenia laureatów mogą doprowadzić do lepszego zrozumienia strat przestrzennych, które występują w ludzkim mózgu w chorobie Alzheimera i innych chorób neurologicznych, przez to, iż kora śródwęchowa jest często uszkodzone we wczesnych stadiach tych zaburzeń.

„Komórki jakie znaleziono w mózgu na tym samym obszarze zostają jako pierwsze dotknięte chorobą Alzheimera”, mówi Edward Moser. Rozwikłanie zagadki, co jest przyczyną szkód może kiedyś doprowadzić do zapobiegania i leczenia choroby Alzheimera.
Ustalenia otwierają również nowe możliwości dla zrozumienia procesów poznawczych, takich jak pamięć, myślenie i planowanie.

Na podstawie: http://abrainymatter.wordpress.com/

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *